ناهنجاری های غیر ساده دندان

وجود فاصله در بین دندانها

فاصله بین دندان ها

در این نوع ناهنجاری معمولاً فک بزرگ از پدر و دندانهای کوچک از مادر به ارث گرفته می شوند. در اینصورت به علت کوچکی دندانها و به دلیل فضای اضافه موجود در قوس فکی، بین دندانها فاصله می افتد. از عوامل دیگری که باعث ایجاد فاصله در بین دندانها می باشد، می توان به نهفتگی یک یا تعدادی از دندانها، فقدان یک یا تعدادی از دندانها، بیرون زدگی دندانهای قدامی، بزرگ بودن زبان و غیره اشاره کرد. وجود فاصله بین دندانها باعث تحلیل لثه، ایجاد جرم روی دندانها، گیر مواد غذایی در بین دندانها، کاهش بازدهی عملکرد دندانها و عدم زیبایی می گردد که نیاز به درمان دارد. معمولاً فاصله بین دندانها می بایست به روش ارتودنسی ثابت درمان گردد ولی اگر بیمار دارای مشکل فکی هم باشد می بایست در ابتدا مشکل فکی بیمار تصحیح گردد و بعد از تصحیح فکین که حتماً باید قبل از بلوغ انجام شود می بایست با درمانهای ثابت ارتودنسی فواصل بین دندانها را بست در بعضی بیماران به علت فقدان یک یا دو دندان ممکن است بین دندانها فاصله وجود داشته باشد در این موارد 2 راه درمانی براساس شرایط بیمار وجود دارد.

بستن فاصله بین دندان ها

یکی اینکه می توان دندانهای عقب را به سمت جلو آورد و فضای دندانهای قدامی را با به جلو آوردن دندانهای عقب بست که اگر شرایط بیمار همچنین اجازه ای را بدهد می بایست این روش درمانی انجام شود که به آن Space closure می گویند. این روش بهترین درمان است و در اکثر موارد ترجیح داده می شود که از این روش استفاده شود. زیرا فضای دندان خالی با دندانهای خود بیمار پر می شود و هیچ ایمپلنت وبه عبارت دیگر جسم خارجی در دهان دبیمار قرار نمی گیرد. در غیر این صورت می بایست به جای فضای دندانهای غایب ایمپلنت Implant قرار داد. در اکثر موارد توافق برای بستن فضای غایب وجود دارد تا اینکه برای بیمار ایمپلنت Implant قرار داده شود ولیکن طرح درمان نهایی بایستی براساس شرایط بیمار، وجود و یا عدم وجود شلوغی دندانها، نمای نیمرخ بیمار، میزان بیرون زدگی دندانهای قدامی و تصاویر رادیوگرافی استوار باشد.

روش های بستن فاصله بین دندان ها

برای بستن فاصله بین دندان ها باید به یک متخصص ارتودنسی مراجعه کنید. در معاینه ارتودنسی علت وجود فاصله بین دندان ها بررسی و مشخص می شود. سپس بر اساس علت بروز این عارضه روش درمانی مناسب توسط ارتودنتیست پیشنهاد می شود.

در صورتی که این فاصله بر اثر عادات غلط به وجود آمده است اولین قدم برای درمان ترک این عادات است.  سپس درمان های ارتودنسی و دندانپزشکی به کمک بیمار می آید تا فاصله بین دندان ها بسته شود.

برخی از بیماران دارای فاصله کمی در بین دندان ها می باشند. این دسته از ناهنجاری ها را می توان هم با ارتودنسی ثابت و هم ارتودنسی متحرک مانند اینویزیلاین درمان کرد. برای بزرگسالانی که فاصله بین دندان ها جزئی است، استفاده از ارتودنسی اینویزیلاین بسیار خوشایند است. زیرا این نوع از ارتودنسی جلب توجه نمی کند و مزاحمی برای زندگی و معاشرت های روزمره بیمار نمی باشد. بیمار در مواقع لزوم می تواند ارتودنسی متحرک نامرئی را از دهان خود خارج کند و دوباره آنها را روی دندان ها بگذارد. دقت کنید که استفاده منظم از ارتودنسی متحرک با کاهش طول درمان ارتودنسی ارتباط مستقیم دارد. استفاده منظم از ارتودنسی متحرک یعنی این که دائم دستگاه ارتودنسی را بر روی دندان ها داشته باشید و فقط در هنگام خوردن و آشامیدن آنها را از دهان خارج کنید.

روش دوم و البته سریعتر، استفاده از ارتودنسی ثابت است. علت سریع بودن آن هم مشخص است. ارتودنسی ثابت دائم روی دندان ها قرار دارد و هیچ وقفه ای در اعمال فشار بر روی دندان ها نمی افتد. بدین ترتیب درمان با ارتودنسی ثابت سریعتر و منظم تر پیش می رود.  البته مراجعه منظم به متخصص ارتودنسی معالج در تسریع روند بهبودی بسیار موثر است. در مواقعی که فاصله بین دندان ها جزئی است، طول درمان ارتودنسی و بستن فاصله بین دندان ها حدودا 6 ماه طول می کشد.

درمان فاصله بین دندان ها

در برخی مواقع فاصله بین دندان ها بسیار زیاد است. معمولا این دسته از بیماران یک یا چند دندان را از دست داده اند.  متخصص ارتودنسی به این دسته از بیماران که دچار فاصله بین دندانی شدید هستند پیشنهاد می کند که از درمان ارتودنسی و کاشت دندان استفاده کنند. روش کار به این شکل است که فاصله بین دندان ها با درمان ارتودنسی تنظیم می شود و موقعیت برای کاشت دندان جدید محیا می شود. سپس متخصص ارتودنسی اقدام به کاشت دندان در جایگاه مناسب می کند و فاصله بین دندان ها به طور اصولی بسته می شود. در مواقعی که فاصله بین دندان ها به علت ناهنجاری دندان نهفته بروز کرده باشد، بستن این فاصله با درمان ارتودنسی ثابت انجام می شود.

نباید های بستن فاصله بین دندان ها

در برخی مواقع مشاهده می شود که بیماران اقدام به درمان یک جلسه ای بستن فاصله بین دندان ها می کنند. بدین ترتیب که دندان های طبیعی و سالم تراش می خورد و دندانپزشک با ونیر و یا لمینیت دندان ها را بزرگ می کند. با بزرگ شدن دندان ها فاصله بین دندان ها نیز بسته می شود. اما دو اشکال اساسی به این روش درمان وارد است:

  • برای گذاشتن ونیر و لمینیت بر روی دندان ها لازم است که دندانپزشک مینای سالم دندان را تراش دهد. طول عمر موادی که بر روی دندان ها گذاشته می شود محدود است. بدین ترتیب بیمار در آینده درگیر ترمیم و تعویض این مواد خواهد بود. هر چند که بیمار برای صرفه جویی در وقت اقدام به درمان یک جلسه ای کرده است. اما در آینده متحمل صرف هزینه و وقت زیادی خواهد شد. به علاوه دندان های طبیعی و سالم خود را از دست داده است و بازگشتی برای حالت اولیه وجود ندارد.
  • دندان هایی که بدون در نظر گرفتن موقعیت اسکلت فک و صورت بزرگ می شوند باعث به هم خوردن تناسب بین دندان و فک می گرددو باعث بروز عدم هماهنگی بین فک و دندان می شوند.
دکتر جمیلیان

درباره دکتر جمیلیان

دکتر جمیلیان، متخصص ارتودنسی دارای فلوشیپ تخصصی جراحی ارتودنسی و ناهنجاری های فک و صورت و استاد تمام وقت بخش ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی، دارای بورد تخصصی ایران و اروپا و عضو انجمن ارتودنتیست های ایران و آمریکا و اروپا هستند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *