درمان ارتودنسی

ارتودنسی لینگوال

ارتودنسی لینگوال

در ارتودنسی معمولی، براکت ها و سیم های فلزی در جلوی دندان ها قرار می گیرند و هنگام صحبت کردن به راحتی دیده می شوند و این مسئله ممکن است برای خیلی از افراد ناخوشایند باشد. روش های مختلفی برای حل این مسئله بوجود آمده است. از جمله این روش ها، ارتودنسی لینگوال می باشد که به آن ارتودنسی زبانی نیز می گویند.

واژه لینگوال از کلمه لاتین «لینگوا» به معنای زبان گرفته شده است. در این روش براکت ها و سیم های فلزی را در پشت دندان ها می چسبانند و به همین دلیل برای افرادی که نمی خواهند کسی از درمان آن ها مطلع شود و یا از ظاهر زننده این براکت ها در ارتودنسی معمولی که در جلوی دندان هایشان قرار می گیرد خوششان نمی آید، روش مناسبی می باشد.

ارتودنسی لینگوال

سابقه ارتودنسی لینگوال

روش ارتودنسی لینگوال حدود 30 سال پیش معرفی شد. در آن زمان گمان می کردند با آمدن این روش تحول عظیمی در علم ارتودنسی رخ دهد و جایگزین تمام روش های ارتودنسی ثابت شود. ولی روش ارتودنسی ثابت هم مثل تمام روش های دیگر مزایا و معایب خاص خودش را داشت که همین امر باعث شد تا آنچنان که باید و شاید انتظاراتی که از آن می رفت را نتواند برآورده کند. البته هنوز هم عده ای به این روش اعتقاد دارند و از آن در موارد خاصی استفاده می کنند.

روش ارتودنسی لینگوال

در این روش متخصص ارتودنسی ابتدا از دندان های بیمار قالب و نمونه ای تهیه کرده و آن را به آزمایشگاه جهت طراحی براکت می فرستد. در آزمایشگاه توسط نرم افزار CAD/CAM، براکت مورد نظر طراحی می شود. سپس سیم ها را نیز می سازند و به براکت ها متصل می کنند. این فرآیند حدود 5 تا 6 هفته طول می کشد. بعد از این کار، براکت های آماده شده را طی یک فرآیندی به دندان ها می چسبانند. فراموش نشود افرادی که تحت درمان هستند حتما باید بطور منظم به متخصص ارتودنسی مراجعه کنند و تحت نظارت باشند.

ارتودنسی لینگوال

مزیت های ارتودنسی لینگوال

مهمترین و اصلی ترین مزیت لینگوال این می باشد که براکت ها و سیم های فلزی به جای اینکه در جلوی دندان ها قرار گیرند به پشت دندان ها چسبانده می شوند و بنابراین هنگام صحبت کردن و یا لبخند زدن جلوی دید دیگران نمی باشند تا ظاهر زننده ای داشته باشند. همچنین این نوع از براکت ها برای تغییراتی از جمله اصلاح چرخشی، تنظیم ارتفاع دندان و از بین بردن فاصله بین دندانی، قابلیت بیشتری دارند. علاوه بر این اگر به علت عدم رعایت بهداشت لکه هایی روی براکت ها ایجاد شد و یا تغییر رنگ داد، در درون دهان می باشد و دیگران نمی توانند آن را مشاهده کنند.

عیب های ارتودنسی لینگوال

یکی از عیب های این روش این است که ارتودنتیست ها برای انجام آن باید دوره های تخصصی خاصی را پشت سر بگذارند و هرکسی قادر به انجام آن نمی باشد. همچنین در روش ارتودنسی لینگوال، براکت ها پشت دندان و جایگزین زبان قرار می گیرند و بنابراین ممکن است باعث ناراحتی و اختلال در صحبت کردن و غذا خوردن شوند. برای عادت کردن به این وضعیت به چند هفته زمان نیاز هست. مشکل دیگری که در این روش وجود دارد، تمیز کردن آن می باشد که خیلی دشوار است.

همچنین این روش دقت بیشتری را نسبت به روش های سنتی و معمول نیاز دارد، بنابراین متخصص ارتودنسی برای انجام آن زمان بیشتری را صرف می کند و بیمار نیز مجبور است که آن را تحمل کند. فاصله براکت های لینگوال نسبت به براکت هایی که در شیوه معمول قرار داده می شوند، به هم نزدیکتر می باشند که این امر موجب می شود تا تنظیمات جلسات آینده و مستقر کردن براکت ها مشکل تر شود. باید توجه داشته باشید که روش ارتودنسی لینگوال نسبت به روش های معمول آن، هزینه بالاتری را دارد و همچنین فقط می تواند مشکلات خاصی را درمان کند.

دکتر جمیلیان

درباره دکتر جمیلیان

دکتر جمیلیان، متخصص ارتودنسی دارای فلوشیپ تخصصی جراحی ارتودنسی و ناهنجاری های فک و صورت و استاد تمام وقت بخش ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی، دارای بورد تخصصی ایران و اروپا و عضو انجمن ارتودنتیست های ایران و آمریکا و اروپا هستند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *